newsletter

"CIĄGŁE MIASTA" Marta Sala

9.04-6.05.2016

otwarcie wystawy: 8.04.2016 o godzinie 18.00

 

kuratorka: Magdalena Kownacka

 

 

„– Odtąd ja będę opisywał miasta – powiedział Chan. – Ty w swoich podróżach będziesz sprawdzał, czy istnieją.”[1]

 

Obraz współczesnego raju zapewne miałby strukturę miasta. W końcu miasto i jego środowisko są współcześnie podstawową naturą człowieka. Czy jednak byłby tożsamy z renesansowym wyobrażeniem idealnego miasta o regularnych strukturach i proporcjach? Spróbujmy sobie wyobrazić tkankę miasta konstruowaną nie ideami i intelektem, a materialnością rzeczy i przedmiotów, pamięcią kształtów, sensualnym doświadczeniem przestrzeni i rytmów. O współczesnych miastach mówi się, że są przestrzenią węzłów i przepływów, sferą ciągłego ruchu i wymiany[2]. Ich dynamikę wyznacza więc ludzka aktywność w znacznie większym stopniu niż układ ulic i architektoniczne założenia.

 

Tytuł wystawy „Ciągłe miasta” jest odwołaniem do książki „Niewidzialne miasta” Italo Calvino. Oto na dworze mongolskiego cesarza Chin, wnuka słynnego Chingis-chana, pojawia się równie słynny kupiec i podróżnik Marko Polo. Wędrowiec, opowiadając o władanym przez imperatora kraju, rysuje atlas niemożliwego świata, kolekcję obrazów wyimaginowanych miast. Nie mogąc porozumiewać się słowami tworzy obrazy przy pomocy gestów, zagadek i przedmiotów.

 

Obrazy Marty Sali powstają ze skrawków tkanin i fragmentów różnorodnych tworzyw - odpadów codzienności (ścinki papierów, zużyte materiały biurowe, worki na śmieci, papier śniadaniowy). Relikty PRLu mieszają się w nich ze współczesną materią miejskiego życia. Przemysłowe tkaniny, symbol XIX-wiecznej Europy, zderzone są z abstrakcyjnymi kompozycjami przywołującymi wizje nowego ładu społecznego XX-wiecznej awangardy. Elanowełna odziedziczona po zmarłej babci przyjaciela, trzymającej spore zapasy materiałów na czarną godzinę; popelina i dzianina bawełniana pozostałe po nieudanej próbie rozkręcenia biznesu odzieżowego; materiały - pozostałości po protestach akcjach artystycznych oraz szytych kostiumów teatralnych są elementami patchworkowych tkanin naciąganych następnie na krosna. Każdy użyty materiał i ścinek, jego pochodzenie, rodzaj i sposób produkcji zawiera w sobie historię. Razem tworzą abstrakcyjny, nieco egzotyczny, pejzaż współczesności.

 

Wątkami przedstawień stają się różnorodne ściegi wykonane na domowej, wielofunkcyjnej maszynie do szycia. Powstały w ten sposób rysunek obiega elementy, łączy je, spaja lub kaleczy. W procesie powstawania obrazów tworzenie wątków maszynowych ściegów jest etapem wtórnego zespolenia tkanin, których konstrukcyjna osnowa, wskutek czasu i zużycia, rozlatuje się, jest podarta czy przecięta. Bardziej frywolny z założenia wątek na nowo próbuje zjednoczyć materię, kontaktując nawet obce sobie materiały. Prace Marty Sali łączą marzenie o nowoczesności uosabianej przez modernistyczną geometrię i porządek wizualny z niefrasobliwością materiału, który drąc się i marszcząc wykrzywia ideał i sprowadza go do sensualnej organicznej przyziemności. Strzępy idei i odpady miejskiego środowiska budują wizualny porządek poszczególnych płócien i przestrzeni wystawy. Nabite na krosna kolaże, tworzą rzeczywistość rozciągniętą pomiędzy sztuką a przedmiotem, przeszłością i przyszłością.



[1]    I. Calvino, Niewidzialne miasta, przeł. A.Kreisberg, Warszawa 2012, s.73

[2]    Spacerowicze, nomadzi i sieciowi łowcy okazji, red. A. Nacher, Kraków, 2012, http://issuu.com/mik.krakow/docs/wezly_i_przeplywy?e=0/1161135

 
 
 
Wyszukiwarka:

 


Galeria BWA SOKÓŁ w ramach projektu "Budowa Małopolskiej Galerii Sztuki NA BURSZTYNOWYM SZLAKU w Nowym Sącz". Projekt współfinansowany z Europejskiego Rozwoju Funduszu Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013.