newsletter

CADU "Zanosi się na deszcz"

Otwarcie wystawy: 30 kwietnia 2015, godz. 18.00

Wystawa czynna: 1 maja – 14 czerwca

Kuratorka: Anna Smolak

Korrdynator: Małgorzata Miśkowiec



Wymyśliliśmy słowo „chaos” na oznaczenie porządku, którego nie rozumiemy. 
Henry Miller



Wystawę „Zanosi się na deszcz” brazylijskiego artysty Cadu czyta się jak analogowy hipertekst, pełen zapętlonych narracji i topograficznych odniesień. Prace funkcjonują osobno, ale też budują wzajemne relacje, jak w eksperymentalnym utworze muzycznym, w którym dźwięk dopowiedziany zostaje tekstem, ruchem, czy obiektem. Na obrzeżach tych nakładających się na siebie języków powstaje przestrzeń dla zakłóceń, szumów i zaniechań. Ich obecność jest koniecznym dopełnieniem uruchomionych na wystawie procesów, przywołaniem realności życia w kontekście sztuki, opartej na destrukcji i odradzaniu się koncepcji tworzenia.
Prezentowane prace powstały jako otwarte na innych uczestników sytuacje, angażują lokalne potencjały i przenoszą je w obszar osobistych poszukiwań artysty. 
Tytuł wystawy jest zapożyczeniem od utworu muzycznego Steve’a Reicha, który w roku 1965 uzyskał efekt mechanicznego zapętlenia odtwarzając na dwóch magnetofonach szpulowych słowa „it’s gonna rain”.  Formalnie  utwór zapowiadał muzykę elektroniczną, jednak w kontekście apokaliptycznego przekazu (tekst przywoływał słowa pastora, które w obliczu kryzysu rakietowego na Kubie miały znamionować koniec świata) rytmiczne powtórzenie mogło stanowić element porządkujący, próbę poszukiwania ładu w wymykającej się spod kontroli rzeczywistości.
Stosunek Cadu do muzyki modernistycznej jest całkowicie empiryczny. Artystę fascynują marginesy dźwięku oraz  formy przestrzenne, które nie przynależą już do instrumentu.  Cadu wywodzi rytm z powtarzalności różnic, odnajduje go w cykliczności natury, odniesieniach topograficznych i dystansach. Właściwa okresowi dzieciństwa ciekawość i skłonność do eksperymentowania powraca w pracach Cadu w postaci zmodyfikowanych do nowych znaczeń zabawkowych mechanizmów, przyrodniczych doświadczeń, wtórnie użytych materiałów. 
Jednak sztuka Cadu to przede wszystkim bardzo osobiste, intymne poszukiwania i próba umiejscowienia siebie w relacji ze światem rozpiętym między żywiołem natury a technologią. Trwanie pomiędzy tymi dwiema opozycjami, otwieranie siebie  na proces doświadczania z pełnym przyzwoleniem  dla błędów i porażek, stanowi o sile i autentyczności jego  prac.

 Anna Smolak

 

                    Półkule, 2014


Cadu (Carlos Eduardo Felix da Costa) - artysta i pedagog. Wielokrotnie nagradzany, stypendysta programów rezydencyjnych m.in. Residency Unlimited, Nowy Jork (2014), InSite, Mexico City (2014); Pipa Prize, Brazylia (2014); London Print Studio (2001). Na zaproszenie Arts Council (UK) wykładał gościnnie w University of Plymouth (2008). W roku 2014 brał udział w projekcie Plataforma Atacama (Chile). Ostatnie wystawy indywidualne: Vermelho (São Paulo), Casa de Cultura Laura Alvim and Laura Marsiaj (Rio de Janeiro), D21 (Santiago) oraz WU (Lima). Wystawy grupowe: „Kocham albo nienawidzę Lygii Clark” – Zachęta Nardowa Galeria Sztuki (Warszawa), 13. Istanbul Biennale, 3. Festiwal Sztuki i Technologii (Moskwa), 30. São Paulo Biennale, „Art in Brazil” (Europalia Festival – Bruksela), „Panorama of Brazilian Art 2011″ (São Paulo) oraz 7. Mercosul Biennale (Porto Alegre). Cadu realizuje podoktorski program badawczy w Uniwersytecie Federalnym Rio de Janeiro.  Artystę reprezentuje galeria Vermelho.
Cadu mieszka i pracuje w Rio de Janeiro.

 

 

 

 

 

 
 
 
Wyszukiwarka:

 


Galeria BWA SOKÓŁ w ramach projektu "Budowa Małopolskiej Galerii Sztuki NA BURSZTYNOWYM SZLAKU w Nowym Sącz". Projekt współfinansowany z Europejskiego Rozwoju Funduszu Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013.